कविता फुरेन

Share This
  •  
  • 51
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    51
    Shares
कविता फुरेन

कविता

ओच्छ्यान बाहिर
निन्द्रा राखेर
रातभरी आँखामा
सपना खेलाएँ
मनका प्रतेक ढोकाहरु
उदाङ्गो बनाएँ
बताससँगै बहने
विचारहरुलाई समेटेर ल्याएँ
आँखा वरिपरि सझाएर राखेँ
तर पनि कविता फुरेन।

कति भोका पेटहरुले
राहतको अन्न
पेटभरी खाएर
जिउँदो रहने
सङ्कल्प गरेका थिए होला
सिमानामा अलपत्र परेका
ज्यूदा लासहरु माथि
टेकेर कत्ति हिँडे ह‍ोला
यिनै कल्पनामा हराएर
आधा रात सिध्याएँ
तर पनि कविता फुरेन ।

कत्ति सही थिए
कत्ति गलत थिए
विश्वका मृत्युका समाचारहरु
समुन्द्रमा माटो नपाएर
बग्दै गरेका लासहरु,
आँखा अगाडिको
दृष्य बनेर आउँदा
मुटु छियाछिया भएर
फाटेको थियो
तापले हिउँ पग्लिए झैं
पग्लिएका थिए भावहरू
तर पनि कविता फुरेन
आज मलाई कविता फुरेन ।।